Ürkek adımlar

744

Bazı kararları almak sanıldığından daha zor gelir bizlere, ürkek adımlar atar fakat sonra geriye doğru koşarız. Kazanacaklarımızın kaybedeceklerimizden ağır basmasıdır bizi böyle bir ileri iki geri götüren şey. Hayatta bazı kazanımlar elde etmiş fakat istediğimiz mutluluğu yakalayamamışızdır. Eşimize olan sevgimiz bitmiştir ama tek başına bir hayat sürme düşüncesi ürkütür bizi ve olduğumuz yerde saymaya başlarız.

Bu tür korkularla yaşayan ne ilk ne de son insan biz değilizdir elbette fakat ayrılma cesaretini gösterecek kadar da güvenmeyiz kendimize, kurulu bir düzeni bozmak sadece bize fayda sağlayacaktır ama etrafımızdaki insanların düşüncesi ne olacak diye hep erteleriz.

Oysa ben ayrılmaktan korkan bir erkekle hiç karşılaşmadım. Sevgileri bitince onlar için birlikte olmayı gerektirecek mevzu da bitiveriyor. Geçen kış bir başkasından hoşlandığını söyleyen travesti Ayda’nın sevgilisi bir açıklama yapma gereği bile hissetmeden çekti gitti arkadaşımın hayatından oysa Ayda ayrılmak için bir türlü karar verememiş aylarca kafasında tasarılar geliştirip, aşkının bittiğini bile bile o adamla birlikte olmaya devam etmişti. Şimdi ise kendi cesaret edemediği şeyi sevgilisi yaptı üzülüp duruyor. Hayat bazen bir parça cesaret bir parça da özgüven bekler bizlerden, bunlar sende varsa korkma çık hayatın karşısına korkularla yüzleşmenin zamanı geldi de geçiyor.

Ortaokula başladığım yıllarda hep oyuncu olmak istediğimi söylerdim kendimi oysa ailem üniversite okuyup mühendis mimar olmam için beni sürekli teşvik etmeye çalışıyordu. Sonunda cesaret edip onlara kendi isteğimden bahsedemedim ve üniversite sıralarında dört yıl boyunca dirsek çürütüp, mimar oldum fakat içimde bir yerlerde oyunculuk isteğim dışarı çıkmak için öyle büyük arzu duyuyordu ki, mesleğimi hiç yapamadım. Ailemin istediğini yaparken kendi isteklerimi es geçmiş ve mutsuz bir orta yaşa merhaba demiştim. Bütün içtenliğimle ailemin karşısına dikilip, oyuncu olmak istediğimi söyleseydim bir iki karşı çıkar ama eninde sonunda razı gelirlerdi oysa, fakat kendimde bu cesareti bulamamış olmam, ürkek adımlarla gizlice gittiğim oyunculuk derslerini de etrafımdan saklamama neden oldu.

Şimdi kendimi daha cesur ve özgüven dolu hissetmeme rağmen hala millet ne der korkusuyla sahneye çıkamıyorum. Evimin gizli köşelerinde ezberlediğim senaryoları tek başıma oynamak ile yetiniyorum. Bazen de travesti Ayda ile birlikte iki kişilik sahneleri canlandırıp, hiç değilse biraz içimdeki aşkı köreltiyorum.

Her şeyin özgüven ve biraz cesaret gerektirdiğini  öğrenmiş olmama rağmen, reddedilme ve istenmeme duygularını üzerimden atamamış olmama da bir anlam veremiyorum. Oysa insan korkularının üzerine gitmeli ve inandığı doğrular uğruna gerekirse tüm dünyayı karşısına almayı göze almalıdır. Siz siz olun hayata ürkek adımlarla korku içinde devam etmeyin. Unutmayın korkular bizim karşımızda ancak korktuğumuzda büyüyebilirler. Hoşçakalın.